پاسخ به شبهه : پاسخ اين شبهه روشن است . در علم اصول - كه اهل سنّت مدّعى تأسيس آن هستند - قاعده‌اى عام وجود دارد كه مورد قبول همه علما است و تخصيص‌پذير نيز نمىباشد و آن قاعده اين است كه « مورد ، مخصّص نيست » . بر اساس اين قاعده ، حتى اگر حديث منزلت فقط در آن شرائط صادر شده باشد اختصاص به آن مورد نخواهد داشت ، ليكن اين حديث شريف بيش از ده بار و در جايگاه‌هاى مختلف « 1 » وارد شده است . به عبارت ديگر حضرت رسول اين كلام را از ابتداى بعثت تا پايان عمر شريفشان ، در موارد مختلف و به مناسبت‌هاى گوناگون فرموده‌اند . پس شبهه از اساس مردود است . « 2 » حديث چهارم : « عليٌ مع القرآن ، والقرآن مع علي » از جملهء احاديثى كه بر عصمت اميرالمؤمنين عليه السلام دلالت دارد حديث « علي مع القرآن والقرآن مع علي » است . راويان اين حديث شريف عبارتند از : 1 . ابن ابى شيبه ؛ 2 . ابويعلى موصلى ؛ 3 . دارقطنى بغدادى ؛

--> ( 1 ) . براى اطلاع بيشتر از اين موارد ر . ك : نفحات الأزهار : جلد 17 . ( 2 ) . « حديث ثقلين » و « حديث من كنت مولاه » را بارها و بارها پيامبر صلى اللَّه عليه وآله فرموده‌اند و اختصاص به موارد خاصى ندارد . هر چند حديث « من كنت مولاه » در روز غدير خم از مواردى است كه مشهور و معروف گشته است . مواردى را كه حديث منزلت از دو لب گوهربار پيامبر صادر شده است را در رساله‌اى به رشته تحرير درآورده‌ايم .